Anadolu’nun kapıları 1071 Malazgirt zaferiyle TÜRK’lere açıldıktan sonra yerleşim yeri olarak insanlar kendilerini korunaklı, güvenli ve içme suyu temininin kolay olduğu yerleri yurt edinmişler. İlerleyen yıllarda Köyümüzü de yurt edinip yaşamlarına başlamışlar. Zamanla kalabalıklaşan bu topluluk o dönemin kayıtlarına geçerek buraya denetleme ve asker gibi konularda gelip gitmeye başlamışlar. Bir gün dönemin yönetimini temsil eden bir üst rütbeli köye teşrif etmiş. Köye girince hanımların su ihtiyaçları için gözenin (Suyun yerden çıktığı) başında toplu olarak görür. Orada bulunan bayanların başları kapalı ve tamamının YAŞMAK’ları KARA’ dır. Burada bayanların örtülerinin neden KARAYAŞMAK olduğunu sorar;  örtünmenin ve giysilerinin bu şekilde olduğunu öğrenir. Etrafındakilere ve orada bulunan kişilere seslenerek bu yerleşim yerinin adı bundan böyle KARAYAŞMAK olsun ve kayıtlara o şekilde geçsin. O günden bu güne Türkçe isim olan KARAYAŞMAK olarak ismini korumaktadır.  YAŞMAK: Baş örtüsü  KARA: Siyah

  Karayaşmak köyü kuruluşundan bugüne Müslüman Türk’lerin yaşadığı bir yerleşim yeri konumundadır. Türkler ve ilk insanlar yerleşim yeri olarak göz önünden uzak yerleri tercih etmişlerdir. Bunun önemli nedenleri düşmandan korunmak, soğuk iklimlerde ısınma problemini asgariye indirmek ve işlenecek tarım alanlarının işgal edilmemesidir. Bu tercihler köylerin biraz daha dağların eteklerinde ve korunaklı yerlerde oluşmasına sebep olmuştur.
Köyümüz de sayılan özelliklere uygun tipik Anadolu köylerinden biridir.
 
  Seferberlik yıllarının yaşandığı (1915 -1918) dönemde köyümüzden Anadolu’nun içlerine doğru göç edilmiş ve o yılların bitmesinden sonra geriye çok az kişi dönmeyi başarabilmiştir. Döndüğünde köylerini harap bir şekilde bulmuş barınmaya ve aşa muhtaç bir durumda hayata başlamışlardır.

  Köyümüze Kafkas bölgesinden daha sonraki yıllarda ise Doğu Karadeniz’den gelen insanlarla göç almıştır. Tarım ve hayvancılıkla geçimini sağlayan köyde, nüfus artışı olmuştur. Nüfus yoğunluğu doyum noktasına ulaştığında tarım alanları yetersiz kalmıştır. Bu durum 1960 yıllardan sonra iş için önce erkekler gurbete çıkmış, 1970’li yıllarda da ailelerini yanlarına almaya başlamışlardır. 20 - 25 yıl zaman diliminde köy 2/3 oranında nüfus kaybetmiştir.

  Köy halkının göç tercihi % 85 – 90’ı İstanbul’u tercih etmiş, kalan kısmı Ankara, Zonguldak, Antalya ve Almanya gibi yerleşim yerlerinde ikamet etmektedirler.


  Köyde insanlar hayvancılık ve başlıca tarım ürünlerinden arpa, buğday, şekerpancarı vb. ürünlerden geçimini sağlamaktadır. Bunun yanında kendilerine yetecek kadar ve vakitlerini geçirecek iş olarak patates, fasulye, lahana, marul, maydanoz, çilek, salata gibi sebzeler de yetiştirilmektedir. Sayılıda olsa elma, kiraz, armut, kayısı ve vişne ağaçlarından meyve alınmaktadır.

  Köyde sosyal ihtiyaçların karşılanması için gerekli her donanım mevcuttur. Camii, Okul, Lojman, Köy evi, Konaklar, Elektrik, İçme suyu ve Kanalizasyon gibi altyapının hepsi mevcut. Eğitim Demirözü ilçesine taşımalı olarak yapılmaktadır. Karayaşmak Köyü’nde şuan nüfus 100 kişi sınırındadır. Yaz aylarında kısmı bir nüfus artışı söz konusu olmaktadır. Yapılmakta olan Demirözü Barajı köy hudutları içerisinde kalmaktadır. Baraj bittiğinde köyün ve çevrenin karasal ikliminin daha ılıman bir iklime ve yeşil bitki örtüsüne dönüşeceği tahmin edilmektedir.

  KARAYAŞMAK KÖYÜ’NÜN YILLARA GÖRE NÜFUS HAREKETİ